مراحل پی سازی
۱- آزمایش زمین از لحاظ مقاومت

۲- پی کنی
۳- پی سازی (فونداسیون)

پی (فونداسیون) وسیله ای است که بار و فشار وارد از نقاط مختلف ساختمان و همچنین بارهای اضافی را به زمین منتقل می کند .

طبقه بندی زمین چند نوع است
زمین هایی که با خاک ریزی دستی پر شده است : این نوع زمین ها که عمق بیشتری دارند و با خاکهای دستی محل گودال ها را پر کرده اند اگر سالهای متمادی هم بگذرد باز نمی توان جای زمین طبیعی را بگیرد و این نوع زمین برای ساختمان مناسب نیست و باید پی کنی در آنها به طریقی انجام گیرد که پی ها به زمین طبیعی یا زمین سفت برسد .

زمین های ماسه ای : زمینهای ماسه ای بیشتر در کنار دریا وجود دارد . اگر زمین از ماسه خشک تشکیل شده باشد ، تا یک طبقه ساختمان را تحمل می کند و 1.5 کیلوگرم بر سانتیمتر مربع می توان فشار وارد آورد . ولی در صورتی که ماسه آبدار باشد قابل ساختمان نیست ، چون ماسه آبدار حالت لغزندگی دارد و قادر نیست که بار وارد را تحمل کند بنابراین ماسه از زیر پی می لغزد و جای خالی خود را به پی می دهد و پایه را خراب می کند .


زمین های دجی : زمین دجی زمینی است که از شنهای درشت و ریز و خاک به هم فشرده تشکیل شده است و به رنگهای مختلف دیده می شود :دج زرد ، دج سیاه ، دج سرخ ، این نوع زمین ها برای ساختمان مرغوب و مناسب است .

زمین های رسی : اگر رس خشک و بی آب و فشرده باشد ، برای ساختمان زمین خوبی محسوب می شود ، و تحمل فشار لازم را دارد . ولی اگر رس آبدار و مرطوب باشد قابل استفاده نیست و تحمل فشار ندارد ، خصوصاً اگر ساختمان در زمین شیب دار روی رس آبدار ساخته شود فوری نشست می کند و جاهای مختلف آن ترک بر می دارد و خراب می شود . و اگر ساختمان در زمین آبدار با سطح افقی ساخته شود به علت وجود آب فشار را به همه نقاط اطراف خود منتقل می کند و دیوارهای کم ضخامت آن ترک بر می دارد .

زمین های سنگی : زمینهای سنگی بیشتر در دامنه کوهها وجود دارد و از تخته سنگها ی بزرگ تشکیل شده و برای ساختمان بسیار مناسب است .

زمین های مخلوط : این نوع زمینها از سنگ درشت و شن و خاک رس تشکیل شده اگر این مواد کاملا به هم فشرده باشند برای ساختمان بسیار مناسب است و اگر به هم فشرده نباشد و باید از ایجاد ساختمان به روی این نوع زمینها احتراز کرد .

زمین های بی فایده : زمینهای بی فایده مانند باتلاق ها و زمینهای جنگل که از خاک و برگ درختان تشکیل شده است . در این نوع زمین ها باید زمین آنقدر کنده شود تا به زمین سفت و طبیعی برسد .

آزمایش زمین
گاهی پس از پی کنی به طبقه ای از زمین محکم و سفت می رسند و پی سازی را شروع می کنند ولی پس از چندی ساختمان ترک بر می دارد . علت آن این است که زمین سفتی که به آن رسیده اند از طبقهُ نازکی بوده است و متوجه آن نشده اند ولی برای اطمینان در جاهای مختلف زمین می زنند تا از طبقات مختلف زمین آگاهی پیدا کنند و بعد شفته ریزی را شروع می کنند این عمل را در ساختمان گمانه زنی (سنداژ) می گویند .

امتحان مقاومت زمین
یک صفحه بتنی 20*20*20 یا 20*50*50 از بتن آرمه گرفته و روی آن به وسیلهُ گذاشتن تیرآهنها فشار وارد می آورند . وزن آهنها مشخص و سطح صفحه بتن هم مشخص است فقط یک خط کش به صفحه بتنی وصل می کنند و به وسیله میلیمترهای روی آن میزان فرورفتگی زمین را از سطح آزاد مشخص و اندازه گیری می کنند ولی اگر بخواهند ساختمانهای بسیار بزرگ بسازند باید زمین را بهتر آزمایش کنند . برای ای منظور با دستگاه فشار سنج زمین را اندازه گیری می کنند و آزمایش فوق برای ساختمانهای معمولی در کارگاه است .

پس از عملیات فوق پی کنی را آغاز میکنند و پس از پی کنی شفته ریزی شروع می شود .

توجه شود این عمل همان آزمایش بارگذاری صفحه است که در درس مهندسی پی جزء آزمایش های محلی و مهم محسوب میشود البته از آنجا که انجام عملیات مکانیک خاک برای ساختمانهای معمولی صرفه اقتصادی ندارد ، انجام این آزمایش در سازمانهای و اداره های دولتی و یا ساختمانهای بلند انجام می شود .

منبع:civilmaster.ir

نوشته شده توسط Hessam24 در چهارشنبه چهاردهم شهریور ۱۳۹۷ |

شیلنگ ویبراتور دریلی

شیلنگ ویبراتور دریلی

جهت بتن ریزی در حجم های متوسط و پایین از این دسته از شیلنگ ویبراتورها استفاده می گردد نحوه عملکرد آن ها همانند دریل است به این صورت که با دست دکمه دستگاه را فشار می دهیدم موتور الکتریکی دستگاه شروع به حرکت و نیرو رو به شیلنگی که بر سر دریل است انتقال می دهد.

شیلنگ ویبراتور دریلی

کار کردن با شیلنگ ویبراتورهای دریلی بسیار آسان و قیمت آن بسیار ارزان تر از انواع دیگر است از این جهت است که در پروژه های ساختمانی با حجم پایین بسیار پرکاربرد هستند.

شیلنگ ویبراتورهای دریلی

منبع:abzarino.com

نوشته شده توسط Hessam24 در سه شنبه سیزدهم شهریور ۱۳۹۷ |

پی‌های ساختمانی

پی‌های ساختمانی (شالوده یا فنداسیون) به عنوان یکی از اعضای باربر ساختمان وظیفه توزیع و انتقال وزن ساختمان به زمین را دارد. طراحی یک پی مناسب، به خصوصیات خاک زیر آن از یک طرف و مقدار وزن سازه‌ای وری آن از طرف دیگر بستگی دارد.

‌پی حد فاصل بین ساختمان (بنا) و زمین است. به بیانی دیگر ساختمان به وسیله پی به زمین متصل شده و بارهای قائم وارده را که شامل وزن حاصل از ستون‌ها ، دیوارها، سقف‌ها و …همچنین بارهای افقی (باد و زلزله) را دریافت کرده و به یک نسبت مشخصی پخش و به زمین منتقل می‌کند.

ساختمان‌های بدون پی به مرور زمان دچار نشست شده و در نیتجه این نشست در ساختمان ترک ایجاد می‌شود و مقاومت بنا در برابر بارهای وارده از بین می‌رود‌. ابعاد پی بستگی کامل به وزن بنا، نیروهای وارد بر آن (مرده و زنده و بارهای جانبی) ، نوع خاک و مقاومت فشاری زمین دارد.

پی‌های ساختمانی

انواع پی‌های ساختمانی از نظر مصالح مصرفی

این پی‌ها شامل پی شفته‌ای، پی آجری، پی سنگی، پی فلزی و پی بتنی هستند.

پی شفته‌ای

این نوع پی ساده‌ترین و در عین حال ابتدایی‌ترین پی برای ساختمان‌های کوچک با طبقات کم آجری (مصالح بنایی) است. شفته خمیری است از مخلوط خاک، شن، گرد آهک و آب که در هر متر مکعب خاک بین ۲۰۰تا ۲۵۰ کیلوگرم گرد آهک به کار می‌رود و گاهی در صورت لزوم مقدار قلوه سنگ به آن می‌افزاید.

پی سنگی

این پی با استفاده از سنگ‌های طبیعی در مناطقی که سنگ با قیمت ارزان در دسترس است ساخته می‌شود. سنگی که برای این‌ گونه پی‌ها انتخاب می‌شود باید سالم بوده و از انواع سنگ‌های لاشه‌ای شکسه باشد‌. سنگ‌های قلوه‌ای به علت صیقلی و مدور بودن آن برای پی سازی مناسب نیست زیرا حالت ناپایداری به پی می‌دهد. سطح پی‌های سنگی نسبت به دیوارهای روی آن وسیعتر بوده و به عنوان ریشه از هر طرف دیوار حداقل ۱۵ سانتیمتر گسترش داشته باشد‌. زاویه‌ی پخش بار‌ در پی‌های سنگی ۴۵ درجه است. پی‌سازی با سنگ با دو نوع ملات صورت می‌گیرد‌. چنانچه فشار بار و‌ارده کم باشد از ملات گل و آهک و اگر بار زیاد باشد از ملات ماسه سیمان استفاده می‌کنند.

پی آجری

از پی‌های آجری در مواقعی استفاده می‌شود که ساختمان کوچک و بار وراده آن نیز کم باشد. این پی نیز مانند پی‌های سنگین دارای ریشه‌ای به اندازه ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر از طرفین دیوار روی آن است. برای این ‌منظور لازم است که عرض پی‌کنی آجری نیز ۳۰ تا ۴۰ سانتیمتر از عرض دیوار بیشتر باشد. این مقدار اضافه در عرض پی کنی عمل آجر چینی در داخل پی را آسان‌تر می‌کند. برای صرفه جویی در مصرف آجر بهتر است شکل پی به صورت پلکانی اجرا شود این عمل باعث می‌شود که بار زاویه‌ی ۶۰ درجه به زمین منتقل شود.

پی فلزی

در صورتی که بارهای وارده بر ستون زیاد و مقاومت فشاری زمین (خاک)،‌ از حد مجاز کمتر باشد گاهی برای ستون‌های فولادی از پی‌های با شبکه فولادی استفاده می‌شود اما امروزه جهت صرفه‌جویی اقتصادی امکان استفاده از پی‌های فلزی مقدور نیست. لذا پی‌های بتن مسلح جایگزین‌ این نوع پی‌ها شده است.

پی بتنی (بتن مسلح)

بتن را می‌توان یکی از مقاوم‌ترین و مستحکم‌ترین سنگ‌های مصنوعی دانست. لذا پی‌های که با بتن ساخته می‌شوند بهترین پی در کارهای ساختمانی به شمار می‌آیند. امروزه توصیه می‌شود که پی تمامی ساختمان‌های با بتن مسلح بسازند.

در مناطق زلزه خیزی نظیر شهرهای جنوب برای ساختمان‌های سبک و یک طبقه نیز پی‌های بار در پی‌های بتنی بین ۳۰ تا ۴۵ درجه است. لذا می‌توان این گونه پی‌ها را پلکانی یا به صورت هرم ناقص ساخت و از مصرف اضافی بتن صرفه جویی نمود.

چنانچه پی از نوع بتن مسلح باشد ابتدا باید مطابق نقشه‌های اجرایی آرماتور در قالب پیش بینی شده قرار داده، سپس بتن ریزی صورت گیرد (از پی‌های بتن مسلح در ساختمان‌های اسکلت فلزی و اسکلت بتنی استفاده می‌شود).

‌پی ستون بتنی‌ در انواع مخالف شیبدار، پلکانی و … با توجه لحاظ کردن بیرون زدگی بتن پایه ساخته می‌شوند. برای مقابله به بارهای سنگین اقدام به مسلح سازی پایه بتنی توسط میلگردهای فولادی و در هر دو جهت می‌شود. این نوع از پی‌ها همچنین برای تحمل بار مجموعه‌ای از چند ستون منفرد که بدلیل محدودیت فضایی امکان بیرون زدگی پی برای برخی از ستون‌ها مقدور نباشد بکار می‌روند. شکل این پی‌های مرکب در مواردی که مقطع ستون‌ها یکسان بوده مستطیلی و در غیر این صورت ذوزنقه‌ای است.

انواع پی از نظر سیستم ساخت

پی‌های ساختمانی از نظر سیسیتم ساخت به دو دسته کلی پی‌های سطحی و پی‌های غیر سطحی (عمیق) تقسیم می‌شوند.

  • پی‌های سطحی شامل تکی یا منفرد، نواری، صفحه‌ای یا گسترده یا رادیه ژنرال‌، مشترک‌، باسکولی و پی کلاف شده هستند.
  • پی‌های غیر مسلح شامل پی‌های نیمه عمیق یا چاهی‌، عمیق یا شمعی است.

پی‌های سطحی

پی تکی

پی‌هایی هستند که مساحت آنها در تراز پایه سازه افزایش ابعادی می‌یابد. این پی‌ها عموماً بار یک دیوار یا ستون را تحمل نموده و گسترش ابعادی آنها زیر دیوار یا ستون مذکور با توجه به شدت بارهای وارده صورت می‌پذیرد. معمولاً از پی‌های تکی در مواقعی استفاده می‌شود که بار و‌ارده از طرف ساختمان نسبتاً کم بوده و تعدا طبقات ۳ الی ۴ طبقه باشد از طرفی احتمال نشست غیر یکنواخت زمین وجود نداشته باشد.

در ساختمان‌های اسکلت فلزی چون تمام بارها ابتدا به ستون‌ها وارد می‌شوند و ستون‌ها بار را به پی‌ها منتقل می‌نمایند لازم است پی از نوع بتن مسلح (بتن آرمه) استفاده شود. در این گونه موارد پی‌های بتن مسلح از نوع تکی اجرا می‌شود. سطح مقطع پی‌های تکی دارای شکل‌های مربع، مربع مستطیل، چندضلعی‌، دایره است که برای صرفه جویی در مصرف مصالح می‌توان آن را به صورت پلکانی یا شیبدار اجرا نمود.

پی تکی‌ کلاف شده

هر گاه پی‌های تکی توسط شناژهایی از بتن مسلح به یکدیگر متصل و کلاف شوند‌، پی را کلاف شده می‌نامند. پی‌های کلاف شده بهترین نوع پی در مناطق زلزله خیز به شمار می‌رود. زیرا در هنگام زلزله شناژها از جابه‌جایی پی‌ها جلوگیری نموده و باعث می‌شوند که در فاصله پی‌ها از یکدیگر تغییری حاصل نشود. اتصال یا کلاف پی و شناژ به دو صورت انجام می‌شود.

  1. ارتفاع شناژ کمتر از ارتفاع پی باشد.
  2. ارتفاع شناژ و ی یکی باشد.

پی مشترک (مرکب)

هر گاه برای دو یا چند ستون یک پی‌ ساخته شود (پی مشترک) گویند‌. پی مشترک وقتی مورد استفاده قرار می‌گیرد که فاصله پی‌های از یکدیگر کم بوده به طوری که حجم پی‌های یکی می‌شود و یکی از پی‌ها در کنار زمین همسایه قرار گرفته باشد.

وقتی که به علت طول زیاد یک بنا نیاز به ایجاد درز انبساط باشد، در این صورت باید برای ستون‌های مجاور درز انبساط نیز پی مشترک در نظر گرفته شود. لازم به توضیح است چنانچه بخواهیم برای دو پی با بارهای مختلف پی مشترک طرح نماییم پی مزبور به شکل ذوزنقه خواهد ‌بود. که قاعده کوچک در طرف بار کمتر و قاعده بزرگ در جهت بار بیشتر قرار می‌گیرد.

پی نواری

با اتصال پی‌های یک ردیف ستون و یا پی زیر یک دیوار باربر، پی نواری ایجاد می‌شود که نسبت طول به عرض آن بسیار زیاد است. معمولاً پی‌هایی که در آن‌ها نسبت طول به عرض آن بزرگتر از ۴ تا ۵ باشد به عنوان پی نواری در نظر گرفته می‌شوند.

در زمین‌هایی که خطر رانش به وسیله خاک وجود داشته باشد از این گونه پی‌ها استفاده می‌شود. این پی‌های بار وارده را در جهت طول پخش کرده و به خاک منتقل می‌کند و بنا را در مقابل لرزش‌ها و رانش‌های زمین مقاوم می‌نماید.

پی‌های نواری در موارد زیر قابل اجرا هستند.

  • زیر یک ردیف ستون در ساختمان‌های اسکلت فلزی یا بتن مسلح.
  •  در زیر دیوار باربر در ساختمان‌های آجری
  • زیر ستون و دیوار تواماً.
  • چنانچه این پی‌های در هر دو امتداد عمود بر هم قرار گیرند‌، پی نواری شبکه‌ای ایجاد می‌شود.

پی صفحه‌ای (گسترده یا رادیه ژنرال)

شامل یک دال ضخیم بتن مسلح بوده که تمام مساحت مورد نظر را می‌پوشاند. از این گونه پی‌ها در مواردی استفاد می‌شود که بارهای وارده از ساختمان بسیار زیاد بوده (مثل آسمان خراش‌ها) یا مقاومت فشاری زمین (خاک) به قدری کم باشد که جهت انتقال بار به زمین زیر پی به تمام سطح زیرین ساختمان نیاز باشد.

رادیه ژنرال به صورت یکپارچه و از بتن مسلح در سرتاسر زیر ساختمان ساخته می‌شود و تمامی ستون‌ها و دیوارها بر روی آن قرار می‌گیرد. در بعضی مواقع که بار بسیار زیاد باشد سطح پی را بزرگتر از سطح ساختمان روی آن می‌سازند تا پخش فشار در سطح بزرگتری انجام پذیرد. پی‌های گسترده به صورت‌های مختلف ساخته می‌شود که به شرح زیر است.

  • پی صفحه‌ای با دیوار محیطی
  • پی صفحه‌ای ساده
  • پی صفحه‌ای با شناژ
  • پی صفحه‌ای با دیوار بتنی در یک جهت
  • پی صفحه‌ای با دیوار بتنی در دو جهت
روش ساخت پی گسترده‌
  • تمام سطح مورد نظر به علاوه یک عرض ۳۰ سانتی متری اضافه تر از هر طرف حفاری می‌شود.
  • بستر مورد نظر کوبیده و آب پاشی میشود.
  • سپس لایه‌ای از بتن کم عیار به عنوان پوشش تحتانی با ضخامت مورد نظر روی بستر مذکور ریخته می‌شود.
  • در مرحله بعدی آرماتور بندی با قطر و فواصل مشخص شده در نقشه‌های طراحی روی بتن مگر قرار می‌گیرد.
  • سپس بتن اصلی – همراه با عملیات ویبره کردن – به ضخامت مورد نظر ریخته می‌شود.
  • بتن پی به شکل مناسبی با توجه به شرایط پروژه عمل آوری میشود.
  • در شرایطی که بارهای وارده خیلی زیاد باشند می‌توان شبکه‌ای از تیرهای بتنی ضخیم‌ که در زیر ستون‌ها قرار می‌گیرند‌ را نیز به پی مورد نظر افزود.

پی باسکولی

چنانچه ستونی در گوشه یا میان سطح پی منفرد قرار داشته باشد نیروی وارده از ستون بر گوشه پی وارد می‌شود. این گونه پی‌ها تحت بار خارج از مرکز قرار گرفته و باعث چرخش و واژگونی آن می‌شود. بنابراین‌ جهت جلوگیری از واژگونی پی مذکور آن را با یک تیر رابط (شناژ) به پی منفرد داخلی متصل می‌کنند. بدین ترتیب (پی باسکولی) نوعی پی مرکب است که متشکل از دو پی منفرد و یک تیر رابط است. این کار ممکن است برای جلوگیری از نشیت نامساوی ستون‌ها مورد توجه قرار گیرد.

تیر رابط برای انتقال لنگر ناشی از خروج از مرکز ستون خارجی به پی ستون داخلی به کار می‌رود. به طوری که در زیر هر دو پی تنش یکنواخت ایجاد شود. تیر رابط نباید با زمین در تماس باشد تا فشاری از خاک بر آن وارد نیاید و توزیع نیرو را در پی‌ها تغییر ندهد.

پی‌های غیر سطحی

پی نیمه عمیق (چاهی)

چنان چه خاک زیر بنا جهت ساختمان سازی مناسب نباشد مخزن‌هایی به شمل چاه به عمق تا۱۰ متر ایجاد نموده سپس قسمتی از آن را با مصالح مناسب پر نمایند. و پی مورد نظر را بر روی آن قرار می‌دهند.

پی عمیق (شمعی)

‌پی‌هایی هستند که توسط تمهیدات خاصی مانند چاهک یا شمع پایین‌تر از تراز زمین ساخته می‌شوند. اگر پی‌کنی و پی‌سازی در عمق۱۰ متر یا بیشتر باشد به دلیل سستی خاک (زمین)‌، پی‌سازی به روش‌های معمولی امکان پذیر نیست. باید از پی‌های شمعی استفاده کرد. معمولاً این شمع‌ها از جنس چوب به قطر ۲۰ تا ۲۵ سانتیتر و به ارتفاع ۸ تا ۱۰ متر بیشتر از ۱۰ متر از جداره فلزی به قطر ۲۰ تا ۳۰ سانتیمتر ساخته شده و مورد استفاده قرار گیرد. چون چوب و فلز به کار رفته پس از گذشت زمانی می‌پوسند لذا لازم است از قطعات پیش ساخته بتنی یا بتن درجا که به صورت استوانه‌ای به قطر ۲۵ تا ۴۰ سانتمتر و ارتفاع ۱۰ تا ۳۰ متر استفاده شود، سپس پی مورد نظر را بر روی شمع‌ها قرار می‌دهند. طبقه بندی این نوع پی بصورت زیر انجام می‌شود.

  1. پی متکی به شمع
  2. پی عمیق چاهی
  3. پی صندوقه‌ای
پی متکی بر شمع

نوعی از پی بوده (منفرد یا شبکه‌ای) که توان عمده باربری آن متکی بر شمع‌ها‌ باشد. این نوع از پی عموماً در تراز پایه دارای نوعی از پی منفرد یا شبکه‌ای که بر روی مجموعه‌ای از شمع‌ها قرار می‌گیرند. شمع‌ها با استفاده از نیروی اصطکاکی ایجاد شده بین جدار خود با خاک یا ترکیبی از نیروی اصطکاکی و توان باربری انتهایی خود بار سازه را به خاک منتقل می‌کنند.  این نوع از پی معمولاً تحت شرایط زیر استفاده میشود.

  • زمانی که خاک بسیار سست بوده و لایه‌ای با باربری مناسب در اعماق متداول پی‌های سطحی برای کاهش تنش‌ها به محدوده مورد نظر وجود نداشته باشد.
  • زمانی که استفاده از پی شبکه‌ای یا گسترده از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه نباشد.
  • وقتی ساختمان شامل بارهای متمرکز بسیار سنگین باشد.
  • وقتی که احداث ساختمانی در کنار ساحل دریا و یا بستر رودخانه اجتناب پذیر باشد.

پی‌کنی و خاکبرداری

به منظور دسترسی به بستری مناسب جهت انتقال وزن ساختمان به زمین پی‌کنی صورت می‌گیرد. پی‌کنی در زمین‌هایی که از نظر جنس و مقاومت زمین و وجود آب‌های سطحی و عمقی با هم تفاوت دارند فرق می‌کند. به طور خلاصه پی‌کنی به دلایل زیر انجام می‌شود.

  • دسترسی به زمین سخت و مقاوم
  • محافظت پی ساختمان از اثرات جوی مانند یخ زدگی و عوامل محیطی مانند ضربات ناشی از حمل و نقل ماشین آلات سنگین مخصوصاً در ‌ساختمان‌های صنعتی
  • جلوگیری از لغزش ساختمان در اثر نیروهای جانبی

ابعاد پی‌کنی

ابعاد و عمق پی‌کنی به ابعاد و ارتفاع پی و شرایط اقلیمی بستگی دارد. یعنی در مناطقی که در زمستان آب و هوای خیلی سرد دارند یا میزان بارندگی زیاد است و خطر یخ زدگی برای پی وجود دارد عمق پی را بیشتر از مناطق معتدل و گرمسیر در نظر می‌گیرند.

به هر حال در هر نوع آب و هوایی عمق پی‌کنی نباید کمتر از ۵۰ سانتیمتر باشد. طول و عرض پی‌کنی نیز با توجه به نوع قالب بندی حدوداً ۱۰ الی ۱۵ سانتیمتر بزرگتر ار ابعاد پی در نظر گرفته می‌شوند.

گود برداری

بعد از پیاده کردن نقشه و کنترل آن چنان چه یک یا چند طبقه از بنا پایین‌تر از سطح طبیعی زمین قرار داشته باشد باید گودبرداری انجام شود. گاهی ممکن است عمق گودبرداری به چندین متر برسد. متناسب با عمق گودبرداری و موقعیت زمین گودبرداری ممکن است معمولاً با وسایلی مانند بیل مکانیکی یا لودر و در صورت محدودیت زمین و عدم دسترسی به ماشین آلات از وسایل دستی مانند بیل و کلنگ و فرغون و در عمق زیاد یا منطقه وسیع مثل پارکینگ‌های زیرزمینی‌، انبارهای بزرگ زیرزمینی و غیره با کمک سایر ماشین آلات ساختمانی انجام می‌شود.

گود برداری در زمین‌های نا‌محدود

منظور از زمین‌های نامحدود‌، زمین نسبتاً وسیعی است که اطراف آن هیچ گونه ساختمانی نباشد. برای گودبرداری این گونه زمین‌ها از ماشین آلاتی مانند بیل مکانیکی‌، لودرو …استفاده شده‌، سپس خاک با شیب متناسب برداشته می‌شود و خاک‌های حاصل از گودبرداری با کامیون به خارج از محوطه حمل می‌شود.

برای جلوگیری از ریزش دیواره‌ها، گودبرداری با شیب ملایمی انجام می‌شود که این مقدار شیب به جنس زمین بستگی دارد. هر چه قدر خاک گود سست و ریزشی باشد مقدار زوایه شیب نیز بیشتر خواهد بود.

گودبرداری در زمین‌های محدود

گودبرداری در چنین زمین‌هایی به مراتب از گودبرداری در زمین‌های نامحدود مشکل‌تر است. زیرا اولاً در بیشتر مواقع فضای کافی جهت حرکت ماشین آلات خاک برداری وجود ندارد. ثانیاً چنانچه گودبرداری از سطح پی ساختمان‌های مجاور پایین‌تر باشد رعایت مسایل ایمنی جهت جلوگیری از ریزش زمین و تخریب ساختمان مجاور ضروری است.

برای ایجاد امنیت در چنین مواقعی باید گودبرداری را با رعایت فاصله‌ای مناسب از دیوار مجاور و مهار کردن دیوارهای ساختمان مجاور با شمع‌های چوبی یا فلزی اجرا نمود.

عوامل موثر در انتخاب نوع پی

از جمله عوامل قابل توجه‌، آگاهی یافتن از شرایط اقلیمی و آب و هوایی‌، موقعیت جغرافیای و اطلاع از وضعیت اقتصادی و فرهنگی مردم آن منطقه است که به کمک آن می‌توان دریافت که کدام مکان با چه نوع کاربری و با چه میزان سرمایه گذاری‌، دارای قابلیت ساخت و ساز است.

علاوه بر توجه به مسایل فنی مانند نوع خاک و مقاومت آن، میزان بار وارده از ساختمان به زمین‌ که همگی تعیین کننده نوع پی و اندازه آن است. بر این اساس شرایط ساخت بنا برای هر مکان با توجه به قرار گیری آن در شهر یا روستا در کویر یا کوهستان در جلگه یا سواحل دریا‌ در منطقه جنوب یا در شمال و مناطق زلزله خیز نیز متفاوت بوده و توجه به آن از نکات حایز اهمیت است.

 

 منبع:
نوشته شده توسط Hessam24 در یکشنبه یازدهم شهریور ۱۳۹۷ |
بتن ریزی,بتن ریزی کف,بتن ریزی ستون,بتن ریزی

بتن ریزی به فرآیند ریختن بتن در محل مورد نظر اطلاق می شود. به عبارت دیگر به اجرای بتن در محل پروژه، بتن ریزی گفته می شود.


بتن ریزی

بتن ریزی چیست؟

بتن یک مصالح ساختمانی است که به دلیل دوام و مقاومت بالایی که دارد بسیار پر کاربرد است. بتن ریزی به فرآیند ریختن بتن در محل مورد نظر اطلاق می شود. به عبارت دیگر به اجرای بتن در محل پروژه، بتن ریزی گفته می شود. فرآیند بتن ریزی در شرایط مختلف و در اقلیم های مختلف بسته به شرایط هوایی متفاوت است. به طور کلی بتن ریزی دارای مراحلی است که در ادامه این مراحل را برای شما عزیزان شرح خواهیم داد.

 

بتن ریزی,بتن ریزی در سیستم آی سی اف,ضد یخ برای بتن,بتن ریزی ستونها و تیرها,بتن ریزی در هوای گرم,بتن ریزی در هوای سرد,بتن ریزی کف

 

مراحل بتن ریزی

برای شروع فرآیند بتن ریزی باید اقداماتی را انجام دهید. در واقع برای انجام این فرآیند باید به بررسی تطابق مشخصات محل پروژه با نقشه، مشخصات فنی و همچنین استانداردهای موجود بپردازید. برای این منظور باید مراحل زیر را طی نمایید.

ابتدا باید شیوه بسته شدن آرماتورها را بررسی و کنترل نمایید.
قطر آرماتورها و تعداد و فاصله آنها را بررسی کنید.
مرحله بعدی که باید مورد بررسی قرار گیرد ، لقمه گذاری در زیر و همچنین در کنار آرماتورها می باشد.
سطح بتن باید از نظر تمیزی مورد بررسی قرار بگیرد علاوه بر این تمیزی میلگردها و قالب بتن نیز باید کنترل شود.
فاصله های بین محور تا محور ها نیز باید کنترل شود.
ابعاد فوندانسیون و همچنین شناژ از دیگر فاکتورهایی است که باید مورد بررسی و کنترل قرار گیرد.
انکر بولتها باید قائم باشند. این ویژگی نیز باید قبل از انجام بتن ریزی مورد توجه قرار گیرد.
فاصله انکر بولتها نیز باید بررسی شود.
و در نهایت، تراز روی بتن نیز باید کنترل شود.

 

ارزیابی بتن,کفسازی,کفسازی صنعتی

 

مصالح و تجهیزات مورد نیاز برای انجام بتن ریزی

به منظور انجام فرآیند بتن ریزی ابتدا باید به نوع بتن توجه نمایید. زیرا برای انواع مختلف بتن، نظیر بتن ماده و بتن ساخته شده در محل و غیره، مصالح و تجهیزات برای بتن ریزی متفاوت است. برای مثال برای بتن ریزی انواع بتن که در محل پروژه ساخته می شود، شما نیاز به مصالح با کیفیت در محل دارید. اصلی ترین تجهیزات و مصالح مورد نیاز برای انجام عملیات بتن ریزی به شرح زیر است:

در صورت تمایل به ساخت بتن در محل باید مصالح مورد نیاز به اندازه کافی در محل موجود باشد.
وجود دستگاه بتونیر در محل و بررسی سلامت و کارکرد صحیح آن قبل از انجام عملیات بتن ریزی. تعداد مورد نیاز این دستگاه به نوع پروژه و همچنین توان مالی مجری دارد. برای اجرای بتن به صورت یکپارچه، حداقل به دو دستگاه بتونیر نیاز است.
ویبراتور نیز از دیگر دستگاه های الزامی برای انجام عملیات بتن ریزی است. در حالت کلی حداقل دو دستگاه باید در محل پروژه وجود داشته باشد. که یکی از دستگاه ها به عنوان جایگزینی برای دستگاه اصلی است. عملکرد صحیح این دستگاه ها قبل از بتن ریزی باید مورد بررسی قرار گیرند.

 

بتن ریزی,بتن ریزی در سیستم آی سی اف,ضد یخ برای بتن,بتن ریزی ستونها و تیرها,بتن ریزی در هوای گرم,بتن ریزی در هوای سرد,بتن ریزی کف

 

حمل بتن

به منظور حمل بتن از کارخانه بتن به محل پروژه، به چه نکاتی باید توجه کرد؟

حمل و انتقال بتن یکی از مراحل اصلی و مهم است که به منظور انجام بتن ریزی صحیح و مناسب باید به آن توجه ویژه نمایید. زیرا این مرحله می تواند بر میزان کیفیت و کارایی بتن تاثیر داشته باشد. به طور کلی، در زمان حمل، فرآیند انتقال بتن باید به نحوی انجام شود که در فاصله انتقال بتن از کارخانه بتن به محل پروژه، تغییر زیادی در اسلامپ بتن، مقدار هوا، میزان یکنواختی بتن و همچنین نسبت آب به سیمان رخ ندهد. با توجه به این موارد باید یکی از روش های صحیح حمل بتن را انتخاب نمایید. در این میان به مواردی همچون ، قابلیت مجزا شدن مواد از یکدیگر، آب انداختن و همچنین امکان ورود مواد خارجی به مخلوط بتن توجه نمایید.

 

بتن ریزی,بتن ریزی در سیستم آی سی اف,ضد یخ برای بتن,بتن ریزی ستونها و تیرها,بتن ریزی در هوای گرم,بتن ریزی در هوای سرد,بتن ریزی کف

 

بتن ریزی در سیستم آی سی اف

همانطور که می دانید سیستم I.C.F یک سیستم ساختمانی است. در این سیستم، بتن ریزی اندکی متفاوت است و دمای انجام آن در محدوده بالای ۴ الی ۵ درجه می باشد. اگر در این سیستم، بتن ریزی در دمای پایین تر از صفر صورت بگیرد، بتن با همان حرارت آزاد شده از گیرش اولیه، سخت خواهد شد. در شرایط بتن ریزی در هوای گرم نیز، قالب پلی استایرن موجود، اجازه تبخیر را به آب موجود در بتن نمی دهد و بنابراین رطوبت تا مرحله پایانی سخت شدن بتن همچنان باقی می ماند.

 

بتن ریزی,بتن ریزی در سیستم آی سی اف,ضد یخ برای بتن,بتن ریزی ستونها و تیرها,بتن ریزی در هوای گرم,بتن ریزی در هوای سرد,بتن ریزی کف

 

بتن ریزی در سرما

امکان بتن ریزی در دمای زیر ۵ درجه وجود دارد؟

برای انجام بتن ریزی در چنین شرایطی، چه نکاتی را باید مد نظر قرار داد؟ امکان موفقیت این نوع بتن ریزی چقدر است؟

در شرایط دمای زیر ۵ درجه امکان بتن ریزی وجود دارد. با اینکه معمولا توصیه می شود در چنین شرایطی بتن ریزی را انجام ندهید. اما در صورتی که مجبور به بتن ریزی در چنین شرایطی شدید، باید همواره حرارت بتن را در دمای بالای پنج درجه حفظ کنید. در شرایط هوای سرد، هیدراسیون در بتن به کندی صورت می گیرد و در دمای صفر درجه نیز این فرآیند به کلی متوقف می شود. این عملکرد موجب خورد شدن سریع بتن، پس از باز شدن قالب می شود. دلیل این امر نیز تشکیل نشدن خمیر سیمان است. به طور کلی در دمای زیر ۵ درجه، واکنش بین آب و سیمان در مخلوط بتن به کندی صورت می گیرد و این امر موجب کاهش دوام و مقاومت بتن می شود. بنابراین پس از بتن ریزی در چنین شرایطی باید به خوبی از بتن ریخته شده مراقبت نمایید.

 

بتن ریزی,بتن ریزی در سیستم آی سی اف,ضد یخ برای بتن,بتن ریزی ستونها و تیرها,بتن ریزی در هوای گرم,بتن ریزی در هوای سرد,بتن ریزی کف

 

ضد یخ بتن

مناسب ترین ضد یخ برای بتن چه شرایطی دارد؟

برای بتن ریزی در شرایط سرما نیاز به ضد یخ بتن وجود دارد. در انتخاب ضد یخ بتن، باید توجه داشته باشید که ضد یخی برای استفاده در بتن مناسب است که دارای دو ویژگی باشد: اولا بتواند نقطه انجماد آب داخل بتن را کم کند و ثانیا به عنوان یک تسریع کننده در گیرش بتن و افزایش مقاومت بتن اولیه ایفای نقش نماید. در مورد ضد یخ های کلر دار نیز باید دقت نمایید که این نوع ضد یخ ها برای استفاده در انواع بتن پیش تنیده و آن دسته از بتن هایی که دارای آلومینیوم و گالوانیزه هستند، توصیه نمی شود.

در شرایط بتن ریزی در هوای سرد برای جلوگیری از یخ زدگی در انواع بتن پیش تنیده، بتن هایی که با آب و خاک های سولفاته در ارتباط هستند، آن دسته از بتن هایی که در مخلوط خود دارای سنگدانه هایی می باشند که به واکنش های قلیایی مستعد است و همچنین در پروژه هایی که امکان خوردگی بتن در زمان بهره برداری بالا می باشد توصیه می شود به جای استفاده از انواع ضد یخ کلر دار، از ضد یخ هایی که بر پایه مواد دیگر می باشند استفاده نمایید. برای مثال ضد یخ نیترات دار می تواند گزینه مناسبی برای استفاده در بتن و بتن ریزی در این شرایط باشد.

 

 

بتن ریزی,بتن ریزی در سیستم آی سی اف,ضد یخ برای بتن,بتن ریزی ستونها و تیرها,بتن ریزی در هوای گرم,بتن ریزی در هوای سرد,بتن ریزی کف

 

بتن ریزی در هوای گرم

بتن ریزی در هوای گرم و اقلیم های گرمسیری چه اثرات نامطلوبی می تواند بر سازه نهایی و بتن داشته باشد؟

بتن ریزی در هوای گرم نیز به مانند بتن ریزی در هوای سرد ، دارای اصول و قواعدی است که در هنگام بتن ریزی باید مورد توجه قرار گیرند. با این وجود ، بتن ریزی در چنین شرایطی می تواند بر سازه نهایی اثرات نامطلوبی داشته باشد. برخی از این اثرات عبارتند از: کاهش مقاومت بتن به دلایلی نظیر افزایش مصرف آب در طولانی مدت و بالا بودن دما در زمان بتن ریزی، بروز ترک های حرارتی و تمایل بیشتر به جمع شدگی به دلیل خشک شدن، کاهش میزان دوام بتن، تسریع خوردگی میلگردهای موجود در بتن و همچنین کم شدن میزان یکنواختی در سطح بتن.

 

نحوه بتن ریزی ستونها و تیرها

 

۱- قبل از شروع‌ عملیات بتن ریزی

قبل از شروع‌ عملیات بتن ریزی مشخصات محل مورد نظر باید با نقشه‌ها، مشخصات فنی واستانداردها مطابقت کامل داشته باشد. مهمترین اقدامات جهت بررسی مطابقت یا عدم آن بشرح زیر می باشد:

۱-۱ کنترل نحوه بستن آرماتورها
۱-۲ كنترل قطر و تعداد و فاصله آرماتور ها
۱-۳ لقمه گذاری زیر و کنار آرماتور ها
۱-۴ تمیزی سطح بتن مگر، قالبها و نیز میلگردها
۱-۵ كنترل فواصل محور تا محور
۱-۶ كنترل ابعاد و فونداسیون و شناژ
۱-۷ كنترل قائم بودن انكر بولتها
۱-۸ كنترل فاصله انكر بولتها
۱-۹ كنترل تراز روی بتن

 

۲- انواع بتن از نظر روش ساخت:

بتن آماده

بتن آماده ممکن است به یکی از چهار روش زیر تهیه گردد.

۱- تمامی عملیات ساخت در بتن ساز مرکزی انجام و بتن ساخته شده باتراک میکسروبا دور ثابت به محل کار حمل می‌شود.

۲- عمل اختلاط قسمتی در مخلوط کن ثابت و قسمتی در تراک میکسر انجام ‌می‌شود.

۳- عمل اختلاط کلاً در تراک میکسر انجام می‌شود.

۴- اختلاط حجمی مصالح بصورت خشک در میکسر متحرک انجام، آب بصورت پیوسته به جام مخلوط کن اضافه میگردد.‌

 

بتن ساخته شده در محل

در این روش بتن براساس طرح اختلاط مورد نظر در محل انجام عملیات ساخته شده، اجرا می گردد.

رعایت نکات زیر برای وارد نمودن مصالح به داخل جام مخلوط کن مناسب می باشد:

۱- قبل از ورود مصالح حدوداً ۱۰ درصد آب مورد لزوم به جام وارد می‌گردد، بقیه آب به تدریج با مصالح سنگی و سیمان بصورت یکنواخت وارد جام می‌شود، بطوریکه ۱۵ درصد آب پس از وارد شدن کلیه مصالح به جام وارد می‌گردد.

۲- پس از وارد نمودن ۱۰ درصدد مصالح سنگی به جام مخلوط کن سیمان همراه بقیه مصالح بصورت یکنواخت به جام وارد می‌شود.

۳- در شرایط آب‌ و هوای سرد، آب گرم به بتن اضافه می‌شود، برای جلوگیری از گیرش سریع بتن، اضافه نمودن سیمان باید با تاخیر و پس از اضافه نمودن تمام مصالح سنگی صورت گیرد.

۴- مواد افزودنی باید بصورت مایع همراه با آب و بطور یکنواخت به جام وارد شود و چنانچه اضافه نمودن دو یا چند ماده مضاف برای هر ساخت بتن مجاز باشد این مواد باید بصورت جداگانه اضافه شوند تا از اثرات سوء احتمالی آنها بر یکدیگر جلوگیری به عمل آید.

۵- مدت اختلاط از زمانی شروع می‌شود که تمامی مصالح ( بجز قسمت آخر آب ) وارد جام مخلوط کن شوند. اضافه شدن قسمت آخر آب نباید پس از سپری شدن نصف مدت اختلاط باشد.

۳- حمل بتن:

حمل باید چنان صورت گیرد که در فاصله زمانی حمل، نسبت آب به سیمان، اسلامپ، میزان هوا و نهایتاً یکنواختی بتن دچار تغییرات قابل ملاحظه ای نگردد.

در انتخاب روش حمل باید به جدا شدن مواد از یکدیگر، آب انداختن و یا داخل شدن مواد خارجی به بتن توجه خاص گردد.

 

بتن ریزی,بتن ریزی در سیستم آی سی اف,ضد یخ برای بتن,بتن ریزی ستونها و تیرها,بتن ریزی در هوای گرم,بتن ریزی در هوای سرد,بتن ریزی کف

 

۴- مصالح، وسایل و تجهیزات:

قبل از شروع عملیات با توجه به نوع عملیات (بتن آماده یا ساخته شده در محل) وسایل و تجهیزات مورد لزوم باید در محل آماده باشد.

مهمترین تجهیزات مورد نیاز بشرح ذیل می‌باشند:

۴-۱) در صورتی که بتن در محل‌ساخته شود وجود مصالح با کیفیت مناسب و به اندازه کافی جهت عملیات آن‌ روز به علاوه ۲۰ درصد الزامی است. لازم به ذکر است که مصالح موجود در کارگاه باید مطابق مشخصات ذکر شده در طرح اختلاط باشد.

۴-۲) بتونیر :
تعداد آن با توجه به نوع، حجم کار و نیز میزان توان مالی مجری عملیات تعیین می‌گردد ولی به هرحال هر تعداد از این دستگاه که در کارگاه باشد باید قبل از عملیات تست و سالم بودن آنها تایید شود.
در بتن هایی كه لازم است یكپارچه اجرا گردند وجود حداقل دو دستگاه بتونیر در كارگاه الزامی می باشد.

۴-۳ ) ویبراتور:
تعداد باتوجه به حجم کار و تعداد جبهه های کاری تعیین می‌گردد ولی وجود حداقل یک دستگاه به عنوان جانشین لازم است . تست تمامی دستگاههای اصلی و جانشین قبل از شروع عملیات و اطمینان از سالم بودن آنها الزامی است.

۴-۴) تجهیزات مخصوص بتن ریزی در هوای سرد:
باتوجه به شرایط جوی در صورتی که بتن ریزی در هوای سرد انجام گیرد وجود ضد یخ، وسایل گرمایشی برای گرم کردن آب ودرصورت لزوم مصالح، وسایل پوششی بتن نظیر نایلون، گونی، پشم شیشه و … به اندازه کافی الزامی است.

 

بتن ریزی,بتن ریزی در سیستم آی سی اف,ضد یخ برای بتن,بتن ریزی ستونها و تیرها,بتن ریزی در هوای گرم,بتن ریزی در هوای سرد,بتن ریزی کف

۵- نیروی انسانی:

با اعمال مدیریت مناسب می توان با توجه به نوع عملیات بتن ریزی، نیروی انسانی موجود را براساس تجربه، تخصص، توانایی های فردی و حتی خصوصیات اخلاقی، طوری تقسیم نمود که بتوان در بخش‌ های مختلف کار بهره وری مناسب را حاصل نمود. در صورتی که عملیات بتن ریزی در چند جبهه کاری انجام گیرد و گروه های مختلف عملیات را انجام دهند، تقسیم افراد با تجربه تر بطور یکسان در گروه های مختلف و نیز تعیین یک سرپرست برای هر‌ گروه می‌تواند در پیشبرد مناسب روند کار مفید باشد.

تعداد نیروهای انسانی و نیز نوع تخصص آنها با توجه به نوع عملیات بتن ریزی تعیین می ‌گردد.

 

بتن ریزی,بتن ریزی در سیستم آی سی اف,ضد یخ برای بتن,بتن ریزی ستونها و تیرها,بتن ریزی در هوای گرم,بتن ریزی در هوای سرد,بتن ریزی کف

 

۶- عملیات بتن ریزی:

شرایط‌ جوی:

با توجه به اینکه دستورالعمل حاضر برای مناطق سرد تهیه شده است شرایط این مناطق تشریح می گردد

– در کارهای بتنی هوای سرد به شرایطی اطلاق می‌شود که بیش از سه روز متوالی متوسط درجه حرارت روزانه از ۵+ درجه سانتی گراد کمتر باشد، چنانچه بیش از نیمی از روز دمای محیط بالای ۱۰+ سانتی گراد باشد تلقی نمی‌شود.

– توصیه می شود که هنگام بتن ریزی دمای هیچ قسمت از بتن تازه از ۱۰+ درجه سانتی گراد کمتر نباشد. ولی بهر حال این دما نباید از ۵+ درجه سانتی گراد به عنوان حداقل مجاز کمتر شود.

– در هوای سرد باید با گرم کردن مواد متشکله بتن دمای مخلوط را به حد قابل قبول رسانید.
– برای تهیه بتن در درجه حرارت زیر صفر درجه ابتدا باید قطعات یخ و مصالح یخ زده را از سطح مصالح سنگی جدا و مصالح سنگی را تا بالای ۱۵ درجه و در صورت لزوم آب را تا ۶۰ درجه سانتی‌گراد گرم نمود. در‌ صورتی که مصالح سنگی خشک باشد می توان ماسه را تا ۴۰ درجه سانتیگراد گرم کرد. در این حالت نیز آب نباید از ۶۰ درجه گرمتر شود.

– هنگامی که گرم کردن مصالح سنگی مشکل بوده و یا ممکن نباشد می توان ضمن استفاده از آب گرم دمای مخلوط بتن را بالا برد.

– دمای آب مصرفی باید یکنواخت وثابت باشد تا تغییری در اسلامپ ساخت های مختلف بتن حادث نشود.

 

طرح اختلاط:

اجرای طرح اختلاط تایید شده توسط دستگاه نظارت امری اجتناب ناپذیر است در این خصوص باید طرح مذکور با توجه به نوع عملیات، تجهیزات و ادوات عملیات، توان فنی و تجربه مجری عملیات و سایر عوامل به نحوی به کارگران ابلاغ گردد که ضمن رعایت آن از نظر اجرایی کمترین صعوبت را دارا باشد و مانع پیشرفت سریع کار نباشد. بدیهی است یکی از مهمترین بخشهای این مبحث اندازه گیری مصالح متشکله بتن می باشد که به شرح ذیل بیان می‌گردد:

۱- سیمان: اندازه‌گیری و توزین سیمان باید بطور جداگانه و دقیق باشد. توزین و انتقال سیمان به دستگاه بتن‌ساز باید نحوی باشد که باعث اتلاف سیمان نگردد.

۲- مصالح سنگی: توزین و اندازه‌گیری مصالح سنگی باید به روش وزنی صورت گیرد. استفاده از اندازه‌گیری و توزین به روش حجمی مجاز نمی باشد.

۳- کنترل رطوبت مصالح سنگی ،خصوصاً ماسه قبل از ورود به دستگاه بتن‌ساز با‌ توجه به میزان اسلامپ و نسبت آب به سیمان مورد نیاز از اهمیت ویژه‌ای برخودار است . این رطوبت باید قبلاً اندازه‌گیری شده‌ و نتایج آن در محاسبه میزان آب منظور شود.

نظارت دقیق بر اجرای دقیق طرح اختلاط خصوصاً در مواردی که بتن‌ در محل ساخته می شود و از بتونیر معمولی استفاده می‌گردد و ریختن مصالح به داخل جام توسط کارگران انجام می‌گردد امری اجتناب ناپذیر است زیرا به دلیل عوامل مختلف در زمانی که عملیات طولانی می‌گردد احتمال اشتباه از طرف کارگران در این خصوص وجود دارد.

کیفیت بتن ساخته شده:

نظارت بر کیفیت بتن ساخته شده قبل از ریختن درون قالبها از نظر اسلامپ، یکنواختی، چسبندگی مصالح آن و ژله‌ای بودن بتن، درشتی یا ریزی مصالح آن می‌تواند نشان دهنده رعایت یا عدم رعایت میزان آب، اختلاط مناسب و میزان مصالح سنگی و سیمان در هنگام تهیه بتن باشد.

 

ریختن بتن درون قالب، تراکم و تحکیم بتن:

هنگام ریختن بتن باید چنان عمل شود که جدا شدگی مواد متشکله رخ ندهد زیرا باعث کرمو شدن بتن و بالا رفتن نفوذ‌ پذیری آن می گردد. پس از ریختن بتن متراکم نمودن بتن الزامی است بصورتی که هوای محبوس داخل بتن تماماً خارج شده و بتن یکپارچه دور میلگردها، قطعات مدفون و نهایتاً کلیه زوایای قالب را پر نماید، بسته به نوع بتن، جنس قالب و تراکم آرماتورها برای متراکم کردن وسایل و تجهیزات مختلفی بکار می‌رود.

 

در اینجا استفاده از ویبراتور ارتعاش درونی تشریح می‌گردد:

ویبراتور ارتعاش درونی:

بصورت بیلچه ای یا میله ای برای متراکم کردن بتن مورد استفاده قرار می‌گیرد، بطوری که بر‌اثر ارتعاش حاصل اصطکاک بین دانه های درشت کم شده و بتن تحت اثر وزن به سهولت در قالب جا‌ گرفته، حبابهای هوا از آن خارج می‌شوند.
قطر قسمت مرتعش کننده از ۲۰ میلیمتر به بالاست. میزان ارتعاش با قطر وبیراتور کاهش و دامنه عمل با قطر ویبراتور افزایش می یابد .

شعاع عمل موثر با توجه به قطر ویبراتور حدوداً از اعداد زیر‌ تبعیت می کند:
– برای قطر قسمت مرتعش‌کننده بین ۲۰ تا ۴۰ میلیمتر، دامنه موثر ۷٫۵ تا ۱۵ سانتیمتر
– برای قطر قسمت مرتعش‌کننده بین ۵۰ تا ۹۰ میلیمتر، دامنه موثر ۱۸تا ۳۶ سانتیمتر.

ویبراتور ها باید توسط کارگران مجرب مورد استفاده قرار گیرند و حتی الامکان مرتعش کننده بصورت قائم و در اثر وزن‌ طبیعی خود در بتن فرو رود، از اعمال فشار به ویبراتور باید جداً خوداری شود. داخل و خارج کردن ویبراتور در بتن به آرامی و حدوداً با سرعت ۸ سانتی متر‌ در ثانیه ‌صورت گیرد. فاصله نقاطی که ویبراتور در بتن فرو می رود باید حدوداً ۱٫۵ برابر دامنه عمل ویبراتور باشد به نحوی که مناطق مرتعش شده حدوداً چند سانتیمتر یکدیگر را بپوشانند.

ویبراتور باید حدوداً ۵ تا ۱۵ ثانیه آرام نگه داشته شود و سپس به آرامی از بتن خارج گردد. لرزاندن بیش از اندازه بتن‌، خصوصاً برای بتن های با ‌اسلامپ زیاد كه باعث تفکیک دانه ها می‌شود، مجاز نمی باشد.

بسته به نوع بتن‌، زمان لازم برای قراردادن ویبراتور در بتن را حدوداً می توان مطابق جدول زیر اختیار نمود:

 

مشخصه های اصلی بتن متراکم شده عبارتنداز:

– فرورفتن دانه های درشت در داخل بتن وجاافتادن آنها.
– مسطح شدن سطح تمام شده بتن.
– متوقف شدن خروج حبابهای بزرگ هوا از سطح بتن.
– ظاهر شدن غشایی نازک (فیلم) از خمیر شفاف سیمان در سطح کار.

یکنواخت شدن صدای ویبراتور بدین معنی که در ابتدای عمل تراکم، فرکانس ویبراتور کاهش یافته و پس از مدتی (زمان اتمام ارتعاش) فرکانس مجدداً بالا می رود. در پایان هنگامی که بتن‌ عاری از هوا گردد صدای ویبراتور یکنواخت و ثابت می‌شود.

 

پرداخت سطح بتن:

معمولاً برای پرداخت سطح بتن حداقل ۲ ساعت زمان بعد از ریختن آن لازم است، لذا تا زمانی که آب سطح بتن کاملاً محو نشده است باید از ماله کشی سطح بتن پرهیز شود.

 

بتن ریزی,بتن ریزی در سیستم آی سی اف,ضد یخ برای بتن,بتن ریزی ستونها و تیرها,بتن ریزی در هوای گرم,بتن ریزی در هوای سرد,بتن ریزی کف

 

نمونه برداری:

در هنگام اجرای عملیات بتن ریزی نمونه برداری از بتن توسط نماینده آزمایشگاه معتبر مورد قبول دستگاه نظارت و در حضور نماینده دستگاه مذکور الزامی است. در خصوص دفعات نمونه گیری و تعداد آن با هماهنگی دستگاه نظارت و نیز آزمایشگاه اقدام می‌شود ولی به ازای هر ۳۰ مترمكعب بتن حداقل یك نمونه ۶ تایی مورد نیاز می باشد.
پس از انجام عملیات نمونه برداری، نمونه ها حداقل ۲۴ ساعت در محل نگهداری می‌شوند و سپس به آزمایشگاه حمل می‌گردند در طی ۲۴ ساعت اولیه مراقبت و نگهداری مناسب از نمونه ها شامل عدم جابجایی، ضربه زدن، پوشش مناسب (در هوای گرم گونی خیس ودر هوای سرد با پشم شیشه) اهمیت ویژه‌ای دارد.

 

نگهداری بتن:

نگهداری بتن ریخته شده در مناطق سردسیری اجتناب ناپذیر می باشد. در این حالت در صورتی که بتن ریزی در هوای سرد انجام گیرد پوشش بتن بعد از پایان هر بخش از کار انجام می شود ولی در صورتی که بتن ریزی در هوای سرد انجام نگیرد می توان در پایان عملیات آن روز پوشش را انجام داد در هر حال با توجه به دمای هوا در سردترین ساعات شبهای گذشته و نیز پیش بینی شبهای آتی می‌ توان با هماهنگی دستگاه نظارت از وسایلی مانند، نایلون، گونی، پشم شیشه و… طوری استفاده نمود که تمام سطوح بتن در برابر سرما محافظت گردد. استفاده از خاک به عنوان عایق بر روی وسایل فوق می تواند مفید واقع گردد در هر حال اهمیت نگهداری از بتن، خصوصاً، در شرایط جوی فوق از اهمیت اجرای مناسب آن کمتر نمی باشد.

 

نکات بتن ریزی در سطوح شیبدار

 

نکات بتن ریزی در سطوح شیبدار

(اجرای دال بتنی در سطوح شیبدار به طور مؤثر)

بتن ریزی نیازمند مهارت و تجربه مناسب می باشد. بتن ریزی سطوح شیبدار چه بسا مهارت بیشتری را می طلبد. در این مقاله نکاتی که به شما کمک می کند تا بتن ریزی سطوح شیبدار را به خوبی انجام دهید ارائه می گردد:

۱٫ مسطح کردن سطح بتن ریزی
سطح مورد نظر جهت بتن ریزی را قبل از شروع عملیات بتن ریزی تراز و مسطح نمایید. سطح بایستی کاملا مسطح و تمیز گردد.

۲٫ روانی بتن
بتن مورد استفاده بایستی از کمترین اسلامپ (روانی) مجاز برخوردار باشد. اسلامپ بتن به قوام مخلوط بتن اطلاق می گردد. بتن با اسلامپ کم برای ماندن در محل و پرداخت نمودن سطح گزینه مناسبی است.

۳٫ بتن ریزی
بتن ریزی بایستی از قسمت پایین شیب شروع گردد و سپس به تدریج به سمت بالا ادامه یابد. در صورتی که محل مورد نظر دارای چند عمق مختلف است ابتدا از عمیق ترین محل شروع کنید. با این روش بتن کمترین شانس را برای روانه شدن به سمت پایین سطح شیبدار دارد. سپس از ویبراتور به منظور از بین بردن حفره ها و حباب های هوا در مخلوط بتن استفاده کنید.

۴٫ پرداخت سطح بتن
پس از اتمام بتن ریزی می توانید از یک چهار تراش به منظور تراز نمودن سطح بتن ریزی شده استفاده کنید. چهار تراش بایستی بر روی قالب های دو طرف در سرتاسر عرض سطح شیبدار قرار گیرد و تا دستیابی به سطح مورد نظر به طرفین حرکت داده شود. هنگامی که بتن نسبتأ به حد گیرایی رسید به منظور ایجاد سطحی دارای اصطکاک، سطح بتن را برس بکشید.

 

با در نظر گرفتن نکات فوق، اجرای بتن ریزی در سطوح شیبدار از کیفیت و دقت بالاتری برخوردار خواهد بود.

 

نحوه بتن ریزی ستونها و تیرها,بتن ریزی,بتن ریزی در سیستم آی سی اف,ضد یخ برای بتن,بتن ریزی ستونها و تیرها,بتن ریزی در هوای گرم,بتن ریزی در هوای سرد,بتن ریزی کف

 

نحوه بتن ریزی ستونها و تیرها

دو روش برای نحوه بتن ریزی ستونها و تیرها وجود دارد که مشروح آن را در زیر آورده ایم :

۱- دو تکه ریختن ستون ( در ساختمان های مسکونی که معمولا ارتفاع ستون بیش از ۳ متر نیست) به صورتی که یا از قالب های نیمه استفاده بشود و نیمی از بتن ستون ریخته شده و ویبره گردد سپس ادامه قالب گذاشته شود و ادامه بتن را بریزند. یا در وسط قالب دریچه ای قراد داشته باشد که از آنجا بتن قسمت پایین را بریزند و سپس دریچه بسته شود.

۲- بتن ستون با پمپ ریخته شود که در این صورت باید لوله پمپ را تا ارتفاع حداقل یک متری کف ستون پایین برد و بتن ریخته شود و همزمان با بتن ریزی لوله بالا بیاید.

متاسفانه در بسیاری از موارد دیده میشود که بتن ریز ها هنگامی که میخواهند بتنی را ویبره کنند ویبره را داخل بتن فروبرده و بالای ۲۰ ثانیه یک نقطه از بتن را تحت ویبره قرار میدهند که این کار کاملا غلط است و باعث میشود مخلوط بتن از حالت همگن خارج شده و ذرات ریز و درشت از هم جدا گردند و بتن دیگر نتواند به مقاومت مورد نظر دست یابد.

همیشه سه نکته را در ویبره کردن به یادداشته باشید:

۱)نباید ویبره را بیش از ۵ ثانیه در بتن فرو برد

۲)برای ویبره یک سطح معمولا نیم متر به نیم متر سطح را ویبره کنید.

۳)هیچ گاه بتنی که مدت زمانی از ریختن آن گذشته را ویبره نکنید همیشه باید تا بتن تازه است آنرا ویبره کرد.

 

بتن ریزی,بتن ریزی در سیستم آی سی اف,ضد یخ برای بتن,بتن ریزی ستونها و تیرها,بتن ریزی در هوای گرم,بتن ریزی در هوای سرد,بتن ریزی کف

 

نکات مهم در نحوه بتن ریزی ستونها و تیرها

بتن آماده توسط ماشینهای حمل بتن (میکسر) برای شما آورده میشود، توجه به نکات زیر برای اجرای یک بتن ریزی صحیح الزامی است لطفاً توجه فرمایید:

۱- از افزودن آب به بتن حمل شده بدون اجازه مهندس ناظر اکیداً خودداری شود. ( معمولا کارگران برای سهولت کار خود و روانی بیشتر بتن به آن آب می­افزایند که این امر از مقاومت بتن به شدت میکاهد لذا توجه به این امر بسیار دارای اهمیت میباشد.)

۲- معمولا مقداری از بتن در ابتدای تخلیه از میکسر دارای دانه بندی نا مناسبی میباشد. باید دقت شود این بتن که دارای کیفیت نا مناسب جهت بتن ریزی میباشد، مورد مصرف کارهای ساختمانی قرار نگیرد.

۳- قبل از بتن ریزی حتماً باید درون قالبهای فونداسیون که آرماتور گذاری شده است از خاکهای ریزشی و نخاله های ساختمانی کاملاً پاکسازی گردد

۴- در زمان بتن ریزی استفاده از دستگاه ویبره الزامی است، پیمانکاران موظف هستند قبل از آغاز بتن ریزی از سلامت دستگاه ویبره خود اطمینان حاصل نمایند .

استفاده از دستگاه لرزاننده بتن (ویبراتور) برای خارج کردن هوای بتن و بالابردین مقاومت بتن لازم و ضروری می باشد و بتن ریزی بدون لرزاندن آن عملا بتن مناسبی را حاصل نخواهد شد.

۵ . برای آنکه آجرهای قالبندی فونداسیون آب شیرآبه بتن را جذب نکند استفاده از پوشش پلاستیکی (کاور) الزامی است.

۶- قبل از اینکه بتن ریزی آغاز شود برای اینکه آب بتن سریعا توسط بستر خارج نشود لازم است بستر بتن­ ریزی مرطوب شود، البته باید مراقب بود تا آب در کف پی جمع نشود و فقط رطوبت وجود داشته باشد.

منبع:سایت

نوشته شده توسط Hessam24 در شنبه دهم شهریور ۱۳۹۷ |
شیلنگ ویبراتور بادی
جهت انتقال هوایی که توسط کمپرسور فشرده گردیده به ابزار بادی که در سر شیلنگ نصب است از شیلنگ ویبراتور بادی استفاده می کنند، در حقیقت نیروی محرکه شیلنگ ویبراتورهای بادی کمپرسور باد می باشد. این دسته از شیلنگ ها در سایزهای 1 الی 5 اینچ و به طول های 2 الی 4 متر قابل ارائه توسط شرکت فامکو می باشند.

شیلنگ ویبراتور بادی


شیلنگ ویبراتور برقی
شیلنگ ویبره برقی در قطرهای 32 تا 61 میلیمتر و در طول های 4 متر و 6 متر قابل ارائه به مشتریان می باشد.

شیلنگ ویبراتور برقی


نیروی محرکه شیلنگ ویبراتور برقی کنورتور می باشد. کنورتور در حقیقت یک نوع مبدل الکتریکی هست که با تبدیل جریان برق به جریان مناسب جهت شیلنگ ویبراتور برقی و از بین بردن خطر برق گرفتگی امکان اتصال شیلنگ و کارکرد عالی آن را فراهم می کند. کنورتورها در انواع مختلف با تعداد خروجی های شیلنگ از 1 تا 4 عدد موجود می باشند که امکان اتصال و کار کردن چند شیلنگ به صورت همزمان را فراهم می کنند.

شیلنگ ویبراتور برقی

 

شیلنگ ویبره برقی



شلنگ ویبراتور


شیلنگ ویبراتور دوشی با موتور برقی
در این دسته از شیلنگ ویبراتورها موتورهای با وزن سبک در قدرت 2.3 کیلو وات با ولتاژهای 230 ولت و 115 ولت استفاده شده است. شیلنگ ویبراتور دوشی به قطر 25 تا 48 میلیمتر و به طول های 1 الی 6 اینچ موجود و قابل ارائه به مشتریان می باشد.  

شیلنگ ویبراتور دوشی یا برقی
 


شیلنگ ویبراتور پرتابل با موتور بنزینی
ویبراتور بتن قابل حمل (پرتابل) در اندازه های 38 تا 45 میلیمتر با ابعاد بدنه کوچک و وزن پایین برای ایجاد ارتعاش در بلوک های بتن به کار می رود. در این دسته از شیلنگ ها موتور به صورت مونتاژ شده بر روی شیلنگ بوده و نیازی به اتصال به موتور نیست، به همین دلیل به آن ها شیلنگ ویبراتور پرتابل گویند. همچنین این نوع شیلنگ ها دارای مهار بر روی دوش و محافظ جهت ساق پا بوده و از آن ها جهت بتن ریزی های کوچک در پروژه های شهری استفاده می شود.

شیلنگ Vibrator



Vibrator Hose



شلنگ ویبراتور
نحوه استفاده از شیلنگ ویبراتور پرتابل
 

شیلنگ ویبراتور دریلی
شیلنگ ویبره دریلی از قطرهای 23 تا 38 میلیمتر در طول های 6 متر و 9 متر موجود بوده که نیروی محرک آن الکتریکی و قابلیت کار با برق تکفاز را دارا می باشد.

شیلنگ ویبراتور دریلی



شیلنگ ویبره دریلی


نکات مهم در تعمیر و نگهداری موتور ویبراتور و شیلنگ ویبراتور
1- چنانچه موتور ویبراتوری که از آن استفاده می کنید الکتریکی می باشد، جهت بالا رفتن امنیت و از بین رفتن خطرات برق گرفتگی حتما از دستکش لاستیکی و چکمه پلاستیکی استفاده کنید.

تعمیر و نگهداری شلنگ ویبره


2- موتور ویبراتور را در فاصله مناسب از آب و بتن خام نگهداری کنید. 
3- پس از هر 200 ساعت کار با شیلنگ داخل شفت آن گریس نسوز بریزید. ابتدا گریس کهنه را خارج و سپس گریس تازه را داخل شفت آن جایگزین نمایید. 
4-به صورت دوره ای شیلنگ دستگاه را بازدید و  کلیه پیچ و مهره ها و اتصالات چک و در صورت شل بودن محکم شوند. 
5- بعد از استفاده، حتما دستگاه و شیلنگ را از بتن چسبیده شده به آنها تمیز کنید تا از آسیب رسیدن به آنها کاسته شود. 
6- در صورتی که شیلنگ را از موتور جدا می کنید روی سر شفت را با کلاهک محافظ پلاستیکی پوشش داده تا از ورود گرد و خاک به داخل آن جلوگیری گردد.

منبع:famcocorp

نوشته شده توسط Hessam24 در شنبه سوم شهریور ۱۳۹۷ |